இந்தியாவில் அரசியலிலும் மாபெரும் சங்கிற்சியாக இருப்பது மததாரக் கட்சிகள் மட்டுமல்ல, அவற்றின் உறுப்பினர் கூட்டங்கள் என்றும் உச்ச அளவைக் காட்டி வருகிறது. அதற்கான கட்சியினரின் வழங்கிய சொன்ன “உறுப்பினர் எண்ணிக்கை” தரவுகளை பார்க்கும்போது, அந்த அளவுகள் எவ்வளவு உண்மையானவை, அவற்றின் தாக்கம் என்ன, மற்றும் இது அரசியலில் உருவாக்கும் ரீதிகளை நாம் கவனமாக ஆராய வேண்டும்.

இந்தியாவின் தேசிய மற்றும் மாநில அரசியல் கட்சிகள் தங்களுடைய உறுப்பினர் எண்ணிக்கைகளை பெரிதும் கூறுகின்றன. உதாரணத்திற்கு, பாரதிய ஜனதா கட்சி (BJP) தன் உறுப்பினராக 18 கோடி மரியாதைக்கு உரியவர்களைக் கொண்டுள்ளது என்று தெரிவிக்கிறது. அதேபோல், இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தனது உறுப்பினர் எண்ணிக்கையாக 1.3 கோடி குறிப்பிடுகிறது. ஆம் ஆத்மி கட்சி (AAP), மத்திய-வடிவுச் சுயநிதி வகையில் இருக்கிறது என்றாலும், அது 1.1 கோடி உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கொண்டதாக கூறுகிறது. சமூக-பண்பியல் வகையில் வலுவான பகுஜன் சமாஜ் கட்சி (BSP) கூட 1 கோடி உறுப்பினர்களுக்கான தற்கூறுச்சியைக் கொண்டுள்ளது.

மேலும், கம்யூனிஸ்டு கட்சி (CPIM) ‒ அதன் ஒழுங்கு அமைப்பு மற்றும் இயல்பு காரணமாக ‒ சுமார் 6 லட்சம் பேர் மட்டுமே தனது “செயலில் உள்ள உறுப்பினர்களாக” சொல்லுகிறது. இது ஒரு மிக குறைந்த எண்ணிக்கை போலத் தெரிகிறது, ஆனால் மாநில அளவிலோ அல்லது கூட்டமைப்புகளில் அதன் தாக்கம் வேறு வகையாக இருக்கலாம். இந்நிலையில் தேசிய மக்கள் கட்சி (NPP) போல சில சிறியக் கட்சிகள் 2-3 இலட்ச உறுப்பினர்களைக் கூறுகின்றன.

மாநிலப் கட்சிகளிலும் பெரிய இடம் வகிக்கும் திரிணமூல காங்கிரஸ் (TMC) ஐ 50-லட்சம் உறுப்பினர்கள் உள்ளன என்று கூறுகிறது, மற்றும் சமாஜ்வாதி கட்சி (SP) தன் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையை 40-50 லட்சம் வரை மதிப்பிடுகிறது.

இது ஒரு முக்கிய விசாரணைப் புள்ளி — இந்த “கூறப்பட்ட உறுப்பினர் எண்ணிக்கைகள்” அனைத்தும் தேர்தல் ஆணையம் அல்லது எந்த அரசாங்க அமைப்பினாலும் தனியான சுயமாகச் சரிபார்க்கப்படவில்லை. அதாவது, கட்சிகள் சமர்ப்பிக்கும் இவை தனது உறுப்பினர் நடுநிலையான பிரசாரம் அல்லது “membership drive” எண்ணிக்கையை பிரதிபலிக்கலாம்; ஆனால் அவை எல்லா நேரமும் “கழிவான செயற்பாட்டில் உள்ள உள்ளூர் வொர்கர்கள்” என்று அர்த்தமில்லை.

இந்த வகையான உறுப்பினர் எண்ணிக்கைகள் ஒரு கட்சியின் “அமைப்புப் பொருளாதாரம்” மற்றும் “மக்கள் ஆதரவு அளவிற்கான சுட்டீசுகள்” அல்லாதவையாக இருக்கலாம், அல்லது சரியான செயல்திறன் மற்றும் grassroots இயக்கத்தில் மாற்றப்படக்கூடியவை. இருப்பினும், இந்த பெரிய கொண்டக்கூத்தள இந்த புள்ளிவிவரங்கள் இந்திய அரசியலின் பரபரப்பான அளவை தெளிவுபடுத்துகின்றன — உறுப்பினர் எண்ணிக்கை என்பது உண்மையான சக்தியின் ஒரு அளவாவது, கட்சிகளின் பிரசார சாத்தியதையும் ஒருவகை பிரதிபலிப்பாகும்.

இந்த தகவல்கள் அரசியலில் ஊடக வரவேற்பு மற்றும் பொதுப் பார்வையை மேலும் வடிவமைக்கின்றன. கட்சிகள் ஏன் அதிக உறுப்பினர் எண்ணிக்கைகளை அறிவிக்கின்றன? அது அவர்களுக்கு ஒரு “கட்டமைப்புச் சலனத்தை” கட்டியெழுப்ப உதவுமா? அல்லது வாழ்நாள் உறவினரைக் கொண்டிருத்தல் அல்லது வேர்வழிவிலக்கத்தைப் பெறும் பணியோ? அது அவர்களுக்கு வாக்களிப்பில் அல்லது புகழில் எந்த வகையில் மாற்றத்தை எடுத்துவரும்?

இவ்வாறான பெரிய உறுப்பினர் குறியீடுகள், ஊடகங்களில் கட்சியின் வலிமையான இடத்தை உணர்த்துவதற்கும், புதிய உறுப்பினர்களை ஈர்க்கும் வகையிலும் பயன்படுத்தப்படலாம். ஆனால், உண்மையான புரட்சி அல்லது அவரது grassroots இயக்கத்தின் வலிமையை மதிப்பிட நாம் இன்னும் அதிக “கழிவான தரவுகளையும் செயற்பாட்டு நிலைப்பாடுகளையும்” ஆராய வேண்டியுள்ளது.

முடிவுரை: இந்திய அரசியலின் இந்த உறுப்பினர் எண்ணிக்கை விபரம், politics-ல உள்ள சக்தியின் பரிமாணத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இது ஒரு மேடைப் பிரசாரம் மட்டுமல்ல, கட்சிகளின் ஒழுங்கமைப்பு மற்றும் செலவியலுக்கான வலிமை வாய்ப்புக்களையும் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்த எண்ணிக்கைகள் எல்லாம் “உள்ளூர் செயலில் ஈடுபட்ட உறவினர்கள்” என்று அர்த்தமில்லை; அவை அதிகமாக ஒரு தெரிவுச்சார்பிலோ அல்லது பிரசார முயற்சிகளிலோ அமைந்திருக்கலாம். எதிர்காலத்தில், “உறுப்பினர் கணக்கீட்டின் நிச்சயமான மெய்பாட்டு அளவுகளில்” இந்த தரவுகளை எப்படி மாற்றி மதிப்பிடலாம் என்பதிலும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

English summary:

India’s major political parties claim massive membership numbers, showcasing their organisational strength.
These figures range from crores to lakhs, varying widely between national and regional parties.
Most of these numbers come from internal membership drives and are not officially verified.
Still, they reveal the competitive scale of political influence across the country.